de kokpit

In de cockpit van de keuken is de kok allesbehalve aan het pitten.

paraplu

Op het einde van een draaidag op een filmset is iedereen paraplu.

de handen van wim helsen

Een tijdje geleden op bezoek geweest in het programma van Wim Helsen. Wat me vooral opviel waren Wim zijn handen die heel erg verliefd waren en elkaar telkens opnieuw gingen opzoeken. Ook de handen van de crew waren op elkaar afgestemd.

La reine d’expo

Hoed af voor de mooie expo ‘manatalla’. In eerste instantie dacht ik mijn camera niet mee te nemen, maar zoals eerder beloofd aan mezelf ga ik het huis niet meer uit zonder toestel. Alsook laat je je camera toch niet in de wagen liggen hé. En gelukkig maar, want in een zeldzaam moment liep ik een oude bekende tegen de lens. Zo heb ik ook mijn bijdrage geleverd in de relatie Banjul-Oostende.

arrivee

Aan de aankomst kwam ik een naarstige portretfotograaf tegen. Met Hasselblad en flitslicht stapte hij gezwind van renner naar renner. Ben eigenlijk wel benieuwd naar zijn resultaten. Spijtig genoeg heb ik zijn naam niet gevraagd.

langs de kant

Uren wachten voor die enkele seconden. Da’s pas afzien!

de pedalen kwijt

Beste, even was ik de pedalen kwijt, maar na een lange achtervolging zit ik opnieuw in het wiel en in het zadel. Hieronder enkele beelden van onderweg. Paris-Roubaix 2005.

Départ

In Compiègne, enkele kilometers ten Noorden van Parijs, verzamelen zich elk jaar een massa mensen om te coureurwatchen. Ik watchte gretig mee.

De karavaan. (volgwagen van Hillaire Van der Schueren die ons ‘veilig’ over de kasseien moest loodsen)

De Amerikaan.

De veteraan.

De neo-veteraan.

De rivaal.

Le Départ.

de dag van de waarheid

Er was de ochtend van Paris-Roubaix 2005 ook nog ander nieuws te beleven.

de avond voordien

Paris-Roubaix 2005. Het begon allemaal al de dag voordien toen we bij een vriend in Parijs zijn blijven slapen nog niet wetende wie de dag erop voor het schot in de roos zou zorgen.